Choose...

Καλοκαίρι του '93. Ήταν σίγουρος ότι παρά τον έντονο κάυσωνα, που έδινε μια χρυσαφένια χροιά σε καθετί στον χώρο, ο ιδρώτας στο μέτωπο του δεν εξαρτώταν από κανένα εξωτερικό παράγοντα. Αντιθέτως, ο εκνευριστικός συνεχής θόρυβος του κλιματισμού, του επιβεβαίωνε την υποψία, πώς κάτι μέσα του προκαλούσε αυτές τις σταγόνες, που γαργαλιστικά όργωναν το μέτωπο του. Αναγκάστηκε για τρίτη φορά να σκουπίσει με την παλάμη του το πρόσωπο του, νιώθοντας τα βλέμματα των άλλων κολλημένα στο αναψοκοκκινισμένο του δέρμα.

Κοίταξε ντροπαλά τριγύρω. Ευτυχώς, όλοι ήταν αφοσιωμένοι στις ερωτήσεις μπροστά τους. Τους είχαν απορροφήσει τα τέσσερα μικρά γράμματα μετά από κάθε ερώτηση. Έπρεπε να περιορίσουν το "σωστό" γράμμα μέσα σε ένα στρόγγυλο κλουβί μελάνης. Αφηρημένες έννοιες, τύπου σωστό, λάθος, καλό, κακό, πάντα τον προβλημάτιζαν λόγω του υποκειμενισμού τους και της αδυναμίας του να τις κλιμακώσει. Έπρεπε να διαλέξει το πιο σωστό. Η πιο μεγάλη μαλακία της κοινωνικής συγκρότησης του ανθρώπου. Μπορεις να το πεις; Δεν μπορείς. Έχεις δει όλες τις άλλες μαλακίες, για να κρίνεις ποια είναι η πιο μεγάλη; Και ποιος κρίνει αν είναι πράγματι μαλακία; Αν μαζευτούν όλοι οι υπόλοιποι μαλάκες και πουν ότι αυτό είναι κοινωνικώς ορθό, παύει να είναι μια μαλακία και μισή και γίνεσαι εσύ ο μαλάκας. Επέλεξε λοιπόν...

Μία επιλογή είναι σκέφτεσαι, δεν χάθηκε και ο κόσμος. Ένας απλός κύκλος, στο κάτω- κάτω. Σχεδίασε τον να τελειώνουμε. Η ζέστη γίνεται αποπνικτική, τόσο που νιώθεις την ανάσα σου να πιέζει τα πνευμόνια για να βγει. Ένα απλό πράγμα σε ρωτάνε, που θα μπορούσε να απαντήσει και ένα μωρό. Δεν μπορεί να είσαι τόσο ηλίθιος. Σκουπίζεις με ζόρι για τέταρτη φορά το μέτωπο σου. Οι υπόλοιποι δεν φαίνονται να συμμερίζονται τους προβληματισμούς σου. Κάθονται ασάλευτοι και ήρεμοι και συνεχίζουν να επιλέγουν. Προσπαθείς να στρέψεις την προσοχή σου στους ήχους από το γύρισμα των σελίδων τριγύρω, καθώς οι υπόλοιποι αδηφάγα καταναλώνουν τις ερωτήσεις. Δυσκολεύεσαι, όμως, να μην νιώθεις τους έντονους χτύπους της καρδιάς σου, που σφυροκοπάει σαν τρελή το στήθος σου. Πρέπει να ηρεμήσεις. Μια απλή επιλογή είναι. Πάρε βαθιά ανάσα και επέλεξε...

Το μυαλό σου κουλουβάχατα. Αντιδραστικός ο εγκέφαλος σου, δεν αντέχει την πίεση και υπεραιματώνεται. Η θερμοκρασία ανεβαίνει. Η αναπνοή σου κόβεται. Κατακόκκινος προσπαθείς να πάρεις αέρα. Δεν τα καταφέρνεις. Το κεφάλι σου τραντάζει την ξύλινη επιφάνεια. Η καρδια δεν σαλεύει και οι βολβοί των ματιών έχουν διασταλλεί τόσο, που κοντεύουν να τιναχτούν έξω από τις κόγχες. Καυτό κόκκινο αίμα τρέχει από την μύτη. Το κόκκινο υγρό ποτίζει το φύλλο και συνωμοτικά αποφασίζει να σου παίξει τραγικό παιχνίδι. Νοτίζει κυκλικά το χαρτί στο γράμμα "Γ".

"Ο χρόνος σας τελείωσε," ακούγεται μία βραχνή φωνή στο βάθος. "Ευχαριστούμε για τις επιλογές σας."